Aupa, aurkezpen honek bailo du gure ingelesa ez ahazteko, ezin dut aurkitu heroi honi buruzko materialik euskeraz edo gazteleraz, oso laburra eta erreza da jarraitzen. Informazio gehiago nahi izanez gero, pentsatu Cincinnati toponimoak heroiaren izenarekin zerikusia baduela.Cincinnatus
Aspaldiko partez ez nuen aurkitzen hain interesgarri den zerbait, eta...eskegi dut. Galegoz bada ere oso ondo ulertzen da, arreta jarri eta adi egon seigarren dipositiban, Etapas do latín culto. s. XXI. Que buscar se dice "quaerere" y que de ahí viene querer ya lo sabía, pero además me he acordado de que a veces, buscando una cosa, encuentras otra sin querer, venga, animaros a aprender "galego".Evolucion latin Versión 1.6 - 4º ESO
Hoy puede ser un día de esos para agarrarse fuerte, con ustedes un poeta en voz de otro poeta, ¿alguien sabía que Quinto Horacio Flaco era de Basilicata?.
nunc tamen interea haec, prisco quae more parentum
tradita sunt tristi munere ad inferias,
accipe fraterno multum manantia fletu,
atque in perpetuum, frater, ave atque vale.
Después de recorrer muchos países y mares, he llegado, hermano mío, para asistir a tus exequias tristes, para rendirte el último tributo y vanamente hablarle a tus cenizas mudas, porque el destino te ha apartado de mi lado a traición, injustamente. Ahora, toma al menos esta ofrenda, que según la paterna tradición se tributa a los muertos, recubierta por completo de lágrimas fraternas. Este es mi último adiós, querido hermano.
Estos días tenemos ocasión de celebrar el aniversario de Roma,... o no. Son unos 2700 años, echar cuentas. Algo de lo bueno que nos dejo Roma: Catulo. El poema parece que se burla un poco a la vez que emociona, como dice Serrat, "Dios y mi canto saben a quién nombro tanto."
Cayo Valerio Catulo,Carm.3 Plañid, oh las Venus y los Deseos, y cuanto hay de personas más seductoras: el pajarito muerto se ha, de mi chica, el pajarito, delicias de mi chica, al que más ella que a los ojos suyos amaba, pues meloso era y a la suya conocía misma tan bien como la chica a su madre y no él del regazo de ella se movía sino alrededor saltando, ora acá, ora allá, a su sola dueña sin cesar pipiaba: el que ahora camina por un camino tenebregoso allá, de donde niegan que vuelva nadie. Mas a vosotros mal haya, malas tinieblas del Orco, que todas las cosas bonitas devoráis: tan bonito pajarito a mí me quitasteis, oh, hecho mal, oh, pobrecito pajarito: por tu obra ahora los de mi chica, de llorar, hinchaditos rojecen, sus ojillos.